En toen…. was er die stem uit de hemel…

Zo maak je de ander groot zonder jezelf te verliezen

 

Vandaag gaan we op reis. Jij en ik. Samen. Hand in hand. Als liefde en geliefde. De natuur in. Stel je eens voor hoe je in een heerlijk beschut loofbos loopt. Eikenbladeren maken het zonlicht zachter. Berkenbladen wuiven verkoeling in de wind. Oud herfstblad knispert onder je voeten. Het bos voelt als een oase van rust. Hier kom je even bij van de drukte in de stad. Plekken waar mensen als mieren krioelen. Het ligt ver achter je.

De natuur lonkt. Knipoogt naar je. Nodigt je uit om dieper in haar te zijn. Het wordt steeds stiller om je heen. Het licht verandert. Schaduwen dansen om je heen. Je voelt dat je het spannend vindt. Nooit eerder ben je hier geweest. Je lichaam spant zich wat aan. Alert om te reageren op het onverwachte. Je ogen zien details die je eerder over het hoofd zag. Je huid voelt iedere aanraking van de wind. Je mond proeft de droge lucht. Je oren spitsen zich.

Zinnenstrelende stem

Wow….. wat een schoonheid. Wat een stem. Wat een zinnenstrelend lied klinkt in de verte!

Subtiele klanken. Afgewisseld met snelle loopjes. Als een achtbaan klinken de noten. Snel. Versnellend. Opzwepend. Uitdagend. Om vervolgens in de stilte weg te zakken. Je hart klopt opgewonden. In je lichaam voel je de echo van dit lied vibreren. Wanneer begint het weer? Nooit eerder hoorde je zoveel schoonheid! Zou het nog eens komen? Alsjeblieft?

Je kijkt hoopvol om je heen. Je ogen zoeken naar het diertje met deze wonderbaarlijke zangstem. Alle takken speur je af. Dichtbij. Ver weg. Maar je ziet helemaal niets wat op een vogel lijkt. Met diepe teugen haal je de herinnering aan de klanken naar binnen. Dankbaar vul je je met dit onzichtbare genot. Je beseft dat je de zeldzame winterkoning hebt gehoord!

Winterkoning: directe verwijzing naar druïde

In het Welsh heet dit onopvallende vogeltje  dryw. Het is een directe verwijzing naar de titel druïde. Deze oude priesterorde zag de winterkoning als de meest belangrijke vogel in het woud die je leerde over de kracht van het woord én bescheidenheid.

De winterkoning is een buitengewone zangvogel. Je hoort haar wel, maar je ziet haar vaak niet. Winterkoning leert je dat je uiterlijke verschijning er niet zoveel toe doet. Het maakt niet uit hoe mooi je lichaam is. Hoeveel juwelen je draagt. Met welke poespas je je omhult. Het maakt uit wie je diep in je hart bent. Dat je spreekt vanuit liefde. Vanuit mededogen. Vanuit compassie. Het maakt uit dat je een ander het mooiste van jezelf geeft, zonder in het licht te hoeven staan. Het maakt uit dat je de ander belangrijker durft te maken dan jij.

Doe goed

Doe daarom goed. Help een ander in nood. Reik de hand. Draag de mensen van wie je houdt op handen en vertel het ze vooral. We zijn zo goed in het geven van kritiek. Maar vergeten soms hoe heerlijk het is om complimenten te geven. De oogopslag die je dan terugkrijgt, is meer waard dan alle goud in de wereld!

Wie geef jij vandaag een compliment? Wie is morgen aan de beurt? Overmorgen? Volgende week? Maak er een gewoonte van om elke dag complimenten te geven. Je stem te laten horen. Het mooiste van jezelf te geven.

Dat is werken met de kracht van winterkoning. Dat is de belofte van jouw essentie. Zing je mee? Jouw mooiste lied? Zo maak ook jij de wereld mooier.

Lieve groet,

Caroline Groeneveld

PS: In elke moonblog laat ik je zien hoe de natuursymboliek je helpt om met meer lef en vertrouwen je eigen leven te leiden. Heb jij ook een vraag over de maan of  een uitdaging in je leven waar je tegenaan loopt? Stel haar onderaan deze blog en wie weet, wordt jouw vraag in het volgende verhaal beantwoord. Leef jouw droomleven. Op jouw manier. In moonflow.