Hoe ga ik in mezelf geloven – zo doe je dat

Een paar weken geleden bestelde ik via een webshop een appelboompje met de soortnaam Sweet Caroline.  De appelboom staat symbool voor het paradijs op aarde (je kent vast het verhaal van Adam en Eva) en voor mij betekende deze boom een ankerpunt om mijn eigen paradijs te creëren. Hier in Zeeland.

Spannend

De boom kwam binnen in een grote doos met hooi. Ze was met touw samengebonden en ik vond het zo spannend om haar uit te pakken! Voorzichtig haalde ik het plastic eraf, schoof het hooi opzij en knoopte het touw los. Ik zette haar rechtop op mijn terras. En toen kon ik een traan niet onderdrukken. Ik had zo gehoopt op een fier klein appelboompje. Maar deze was alles behalve dat.  Ze was een vork, had een veel te lange derde tak die over de grond sleepte. In de top waren de takken afgebroken. Ze had geen kruin en had duidelijk van de reis in de doos geleden. Nooit zou ik haar hebben uitgekozen. Maar zij koos mij.

Spiegel

Ik zette haar op een schaduwrijk stukje tuin onder een pergola. Hier groeit kamperfoelie. Deze plant staat symbool voor  betrouwbaarheid, toewijding, verbondenheid in de liefde en psychische kracht. Dat leek me wel een goed plekje voor haar. Na een paar dagen en een paar gieters water knapte ze zienderogen op. De blaadjes werden weer fier. Er ontstonden nieuwe knoppen, ze kreeg zelfs bezoek van een slak (niet lang, want slakken eten al het blad op) en na een paar weken bloeide ze. Haar allereerste witte bloesem! De appelboom leerde me zoveel moois: ze liet me zien wie ik was. Ze was een spiegel voor me: haar vork silhouet (dat zijn twee hoofdtakken die precies even groot zijn, de boom heeft hierdoor niet één stam maar twee), leerden me over hoe moeilijk ik keuzes maak in mijn leven. Ik kies niet graag. Beter gezegd: ik weet nooit wat het beste is. Het lijkt allemaal goed te zijn. Grappig detail is dat ik, door een operatiefout aan mijn ogen, ook echt dubbel zie.  De te lange derde tak nam me mee naar mijn eigen please-gedrag: ik reik veel te ver uit naar anderen en word dan een soort kameleon: ik doe dan niet meer wat ik wil, maar wat ik denk dat jij wil. En daar verlies ik mezelf dan nogal eens in. De vork en de te lange tak en het niet hebben van een eigen kruin lieten me zien hoe ik me soms verloren kan voelen. Eenzaam, niet wetende wie ik ben.

Besluit

En ik nam een besluit. Vorige week knipte ik de te lange tak af. Ik please niet meer. Ik blijf dichter bij mezelf. Ik voel wat voor mij belangrijk is, hoe mijn lichaam het wil, wat voor mij belangrijk is en hoe ik mijn eigen droom, mijn paradijs, op aarde vorm wil geven. Dat was een heerlijk gevoel! En er veranderde iets. Ik nam een aantal andere beslissingen in mijn leven: ik nam ook afscheid van een aantal mensen waar ik niet meer helemaal mee op een lijn zit.

Kracht

Vanochtend nam ik een tweede, heel spannend besluit. Ik besloot om de tweede hoofdtak te halveren. Ik wil geen dubbelleven meer leiden. Ik wil in mijn eigen kracht staan. In mezelf geloven.  Ik knipte haar af en daar stond ze: een hoofdtak, helemaal scheef. Maar wel met één eigen hoofdtak! Een nieuwe kruin! Ik was zo trots op haar, op mezelf.

En vervolgens besloot ik om mezelf te helpen, steun te geven om rechtop te gaan staan. Ik pakte twee bamboestokken en een stuk bindtouw. Ik trok het appelboompje rechtop. Wow. Ze staat. Ik sta.  Op dat moment gebeurt er iets magisch. Wat ik zie gebeuren in de boom voor me, gebeurt ook in mij: ik voel hoe ik kies voor mezelf, hoe ik rechtop sta, hoe ik bij mezelf kom en hoe ik me gesteund voel door het leven. Voor het eerst durf ik hardop uit te spreken: ik geloof in mij. Ik ben vrij!

De natuur is mijn beste leermeester. Door naar haar te kijken, zie ik hoe mijn leven eruit ziet. Dat kun jij ook.  Koop een boompje  via een webshop. Niet in een plantenwinkel: dan kies je namelijk met je oog. Het gaat erom dat je durft te ontvangen wat er op je pad komt. En ga dan dagelijks met jouw boompje aan de slag: bekijk het en vraag het wat het nodig heeft.  Geef dat dan ook. Door het beste van jezelf te geven, vind je je beste zelf terug.

Wat is jouw belangrijkste inzicht in deze blog? Laat me weten wat je ervan vindt: zo kan ik steeds betere verhalen schrijven  waar jij nog  meer aan hebt. Dank je wel!

Fijne dag,

Caroline